Welkom bij Helma Textiel - Textielkunstenaar

‘MIJN EMOTIES GEEF IK VORM IN KLEUR’

De textielobjecten van Helma van Kleinwee, textielkunstenaar, overlappen de grenzen van haar vorm- en kleurgevoel. ‘Helma-textiel’ herken je daardoor meteen. Een deel van de gehaakte of gebreide beelden is bonter dan bont en speels van vormgeving. De vrolijke tinten sluiten naadloos aan bij haar gevoelens. Dit heeft te maken met de spontane werkwijze waar Helma zich aan overgeeft. De kleurrijke mensfiguren, groeien al werkende uit haar handen. Het kiezen van de kleuren gebeurt puur intuïtief, al duiden de gewaagde combinaties wel op kennis van de kleurenleer. Samen met de humoristische details ontstaan zo de geestige beelden die de kijker op zijn minst een glimlach ontlokken.

WIT BEGINT WAAR KLEUR EINDIGT

Het andere deel van de textielwerken is tegenovergesteld van karakter. Uiterst subtiel uitgevoerd in de niet-kleur wit, hebben deze mensbeelden een repeterende, strakke vorm. Ze weerspiegelen het streven van Helma naar meer diepgang. Het getuigt van eigenzinnigheid dat ze ditmaal geen betekenis zoekt door middel van fleurige kleuren, gevarieerde steekstructuren en grappige patronen. Juist de vlakke, regelmatige structuur van met een breimachine vervaardigd textiel, verhoogt de zuivere uitstraling van de installatie. De serene, witte mensfiguren worden in een doordacht ritme over de expositielocatie verdeeld, zodat de kijker associatief en esthetisch plezier ervaart.

VAN SCHILDERIJ NAAR BEELD

Textielkunstenaar Helma van Kleinwee (Vleuten, 1955), is in creatief opzicht door de wol geverfd. Ze volgde schildercursussen en de opleiding tot kleurenadviseur. Later bekwaamde ze zich in de fotografie en was werkzaam als interieurstylist.

Als schilder van kleurrijke schilderijen met dansende huisjes heeft Helma een persoonlijke beeldtaal ontwikkeld. Experimenten met borduursteken en gehaakte of gebreide lapjes op schildersdoek, blijken opzetjes voor de textielbeelden. De overgang van het platte vlak naar de derde dimensie was cruciaal voor het verder ontwikkelen van het typerende ’Helma-textiel’. Aanvankelijk leken de textielobjecten op uit de schilderijen gehuppelde huisjes. Zo ontstonden de ‘Zittende huizen’ maar ook ‘Het blauwe huis’, ‘Het groene huis’ en ‘Het rode huis’. Gaandeweg kregen de huisjes benen en ze veranderden uiteindelijk in grappige meisjes en dames. Eerst nog volledig uitgevoerd in textiel, met gehaakte of gebreide sokken en accessoires. Later met echt schoeisel en een fleurig lampenkapje als hoofddeksel . Constante op zowel de schilderijen als in het ruimtelijke werk is de dakvorm. Behalve als decoratief detail verlenen deze daken de ruimtelijke objecten ook een sfeer van geborgenheid.

MENTAAL EN FYSIEK WERKPROCES

Textielwerken vervaardigen is een langzame, ambachtelijke vorm van kunst creëren. Het heeft iets tegendraads in een tijdperk waarin snelheid het leven van alledag bepaalt. Geconcentreerd neemt Helma de tijd die haar onderbewustzijn nodig heeft om ideeën te vormen. Al werkende geeft ze gehoor aan deze creatieve impulsen. Eerst worden de lappen textiel gehaakt of gebreid. Daarna wordt er een stevig frame gebogen en bekleed met fleurig koord. Dit beeld in wording wordt verhard met polymeer en aan draden te drogen gehangen. Na het drogen worden met acrylverf betekenisvolle details aangebracht. Tenslotte wordt het geheel met vernis geconserveerd zodat de beelden tegen een stootje kunnen.

‘Helma-textiel’ is meer dan een fleurige collectie decoratieve objecten met eenduidige betekenis. Door de optimistische kleurcombinaties en de vriendelijke lichaamstaal van de mensfiguren, kan de kijker iets van de warmte en energie van Helma ervaren. Op dieper niveau haakt de vreugdevolle of juist serene uitstraling van de beelden ook aan bij de gevoelens van de kijker. De ogenschijnlijk simpele vormgeving nodigt de kijker uit er zelf zijn gevoelens en gedachten op te projecteren.

AANHAKEN BIJ HET GEVOEL

‘Mijn emoties geef ik vorm in kleur. Kleur heb ik nodig om te voelen’ verklaart Helma van Kleinwee, textielkunstenaar, haar karakteristieke kleurgebruik. Werklust en experimenteerzin zijn andere belangrijke drijfveren achter de textielobjecten. Haar textielkunst ontwikkelt zich naar uitgebreider, krachtiger en musealer. Maar ook naar sterker appelleren aan de fantasie en het inlevingsvermogen van de kijker. Lang voor breien en haken trendy werden, was er al ‘Helma-textiel’. Een oeuvre zo verweven met levensplezier en optimisme dat het kleur geeft aan ons bestaan.

Lida Bonnema

 

 

 

“I shape and colour my emotion”

Helma van Kleinwee’s textile objects transcend the boundaries of shape and colour. It makes “Helma textiles” instantly recognisable. Parts of the crocheted and knitted statues are more coloured than colour and playful in their design. The cheerful shades are clearly in touch with her feelings. This closeness is made possible by her spontaneous approach to her work. The colourful human figures sprout from her hands while she is working. Her choice of colours is completely intuitive, although the daring combinations prove her intimate knowledge of colour theory. The viewer smiles at the humorous details which make up the comical statues.

“White starts where colour ends”

The other part of textile work is the opposite of character. Made with extreme subtlety in the ‘non-colour’ white, these human figures have a repetitive sleek shapes. They reflect Helma’s drive to achieve further depth. They also reflect her self-willed determination to find meaning without using vivid colour, varied stitch structures and amusing patterns. For that reason the regular weave of textile made with a knitting machine heightens the purity of the piece. The serene, white human figures are spread across the exposition in a considered rhythm allowing the viewer to experience aesthetic joy.

“From painting to statue”

Textile artist Helma van Kleinwee (Vleuten 1955) has earned her stripes in the creative world. She has followed painting classes and a training as colour advisor. Thereafter she qualified as photographer and worked as an interior stylist.

She has  created her own visual expression with her colourful paintings depicting dancing houses. While experimenting with embroidery or crochet  and knitted on her canvases she set the stage for her textile statues. The transition from flat to three dimensional was the turning point in the development of her typical “Helma statues”. The initial statues looked like houses which have hopped off a painting. These were the so-called “Sitting houses” or “the Green house” and “the Red house”. Over time the houses sprouted legs and morphed into amusing girls and ladies. To start off they were completely made of textile, with crocheted or knitted socks and other accessories. Later statues with real shoes or a colourful lampshade as hat. A fixed feature in her paintings and her three dimensional work is the pointed roof shape. Next to the decorative aspect these roofs also lend a sense of security to her work.

“Mental and physical flow”

The creation of textile art is a slow, painstaking craft. It is a process which is contrary to the speed and haste in which everything takes place these days. Helma focusses herself on the time her subconscious needs to let her ideas take shape. She lets her creative impulses flow freely while she is working. First the ‘sheets’ of textile are crocheted or knitted. Then a strong frame is bent and covered in coloured cord. This skeletal work is hardened by polymer and hung out to dry. When it is dry significant highlights are emphasised by acrylic paint. Finally the whole work is varnished to conserve and protect it.

“Helma-textiles” are more than  a collection of colourful decorative objects with a simple message. The optimistic combination of colours and the friendly poses of the human figures let the viewer feel some of her warmth and energy. At a deeper level the joyousness and serenity connect with the viewer’s emotions. The seemingly simple shapes invite everyone to project their own feelings and thoughts.

“Connecting to emotion”

Helma textile artist says “I express my feelings though colour” to explain her characteristic use of colour.  In addition the desire to work and experiment are forces behind the textile objects. Her textile art is developing to a more extensive, powerful and museum quality. But also appeals to the phantasy and empathy of the viewer. Helma-textile pre-empted knitting and crochet long before it became fashionable. Works which interconnect with zest and optimism which colour our existence.